สัญญาร้ายของประธานปีศาจ - ตอนที่ 309
ตอนที่ 309 โลกนี้ไม่มีคำว่าถ้าหาก
“คิดไม่ถึงเลยจริงๆว่าคุณชายเย็นชาจะมีวันที่ถูกความรักหลอมละลายเช่นนี้!” Saraยิ้มและพูดขึ้น “ว่ามา อยากให้ฉันช่วยยังไง?”
“เกี่ยวกับเรื่องวางแผนการแต่งงาน เรื่องด้านนี้คุณต้องเก่งกว่าผมมากแน่นอน” เผยลี่เชินค่อยๆพูด “ในเรื่องของสถานที่ขอแต่งงาน ตอนนี้กำหนดไว้แล้ว ถึงตอนนั้นต้องขอให้คุณไปกับผมด้วย”
Sara ยิ้มพลางกระพริบตา “ไม่มีปัญหา ฉันได้ช่วยคุณถือเป็นเกียรติของฉันมาก ใครใช้ให้ฉันเป็นหนึ่งในเพื่อนผู้หญิงอันน้อยนิดของคุณกันล่ะ!”
เผยลี่เชินยังอยากจะพูดบางอย่างต่อ แต่เมื่อเหลือบตามองขึ้น เขาหันไปเห็นเรือนร่างของหญิงสาวที่ใส่ชุดราตรีสีเหลืองไข่เป็ดสายตาของเขาหยุดชะงักลง ไป๋เสว่เอ๋อเดินออกมาจากห้องลองชุด ผมสีดำนุ่มสลวยประบ่า ชุดกระโปรงราตรีสีเหลืองอร่ามกับเสื้อคลุมขนอ่อนครึ่งตัวสีขาว เมื่อมองดูไปทั้งตัว เสมือนกับนางฟ้า หน้าตาน่ารักสง่างามทำให้ใครเห็นก็ไม่อาจละสายตามองได้
หล่อนเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเผยลี่เชิน ค่อยๆหมุนรอบตัว กลิ่นหอมโชยคละคลุ้ง ชายกระโปรงปลิวไสว ใจของเผยลี่เชินสั่นหวั่นไหว ทันใดนั้นเขาเอื้อมมือออกมา จับข้อมือของหล่อนไว้ จากนั้นดึงมากอดไว้ในอ้อมอก
วินาทีนั้น ทั้งสองกอดกันอย่างแน่นแฟ้นอบอุ่น
Saraที่ยืนอยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้จึงอดไม่ได้ ที่จะยิ้มปลื้มปริ่มออกมา หล่อนสูดหายใจเขาลึก รีบเบี่ยงสายตาออกไปทางอื่น ยิ้มและพูดขึ้น “ฉันขอตัวก่อน พวกเธอตามสบายเลยนะ”
หลังจากพูดจบ หล่อนรีบหันหลังเดินออกไปอย่างรวดเร็ว
ใบหน้าอันเรียวเล็กของไป๋เสว่เอ๋อซบอยู่ในอ้อมอกของเผยลี่เชิน หล่อนหน้าแดงก่ำ ถ้าอยู่ที่บ้านจะทำยังไงกันก็ได้ แต่ตอนนี้อยู่ข้างนอกต่อหน้าคนจำนวนมาก….
เผยลี่เชินก้มลงถามลง ถามขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา “สวยมาก คุณชอบไหม?”
ไป๋เสว่เอ๋อพยักหน้าลง มือทั้งสองผลักเขาออกเล็กน้อย “ชอบค่ะ แต่…ฉันต้องไปเปลี่ยนชุดแล้ว”
เผยลี่เชินยิ้ม “โอเคครับ”
แทบไม่อยากจะปล่อยมือออกไป มองดูหญิงสาวหันหลังไปอย่างรวดเร็ว ชายกระโปรงปลิวพลิ้วไสว เดินออกไปจากสายตาของเขาอย่างรวดเร็วราวกับเจ้าหญิง
เมื่อลองชุดเสร็จ เผยลี่เชินพาไป๋เสว่เอ๋อเดินออกจากออฟฟิศของSara เพิ่งขึ้นรถไปไม่นาน ฉีเฟิงโทรศัพท์เข้ามา “ประธานเผย อีกหนึ่งชั่วโมงมีนัดเจอกับประธานหลิ่ว จะเลื่อนไหมครับ? ”
“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันกลับไปที่บริษัท ถ้าเขามาแล้วคุณรับรองเขาไปก่อน”
“รับทราบครับ”
หลังจากวางสายลง เผยลี่เชินหันไปมองไป๋เสว่เอ๋อทางด้านข้าง พูดขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา “ตอนบ่ายยังมีงานที่ต้องจัดการ ถ้าคุณไม่อยากไป ผมให้คนขับรถขับไปส่งคุณพักผ่อนที่บ้าน อีกไม่นานก็ถึงเวลาเลิกงานแล้ว”
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกลับบริษัท”
เมื่อทั้งสองถึงบริษัท ต่างคนต่างยุ่งกับงานของตัวเอง ไป๋เสว่เอ๋อกลับถึงที่ทำงานก็นึกถึงเรื่องที่คุณท่านเผยพูดฝากฝังไว้ที่โรงพยาบาล จนทำให้ปวดหัวขึ้นมา
ความสัมพันธ์ระหว่างหล่อนกับเผยอี้แปลกจนวางตัวไม่ถูก ถ้าถูกใครเห็นเข้า คงไปพูดต่อกันเยอะแน่นอน แต่ในเมื่อหล่อนตอบรับคุณท่านเผยไปแล้วก็ต้องทำให้ได้
คิดไปคิดมา สุดท้ายไป๋เสว่เอ๋อก็เปลี่ยนวันรอจนเผยอี้ใจเย็นลงก่อนแล้วค่อยคิดวิธีจะไปเจอเขา
เช้าวันต่อมา ไป๋เสว่เอ๋อมาถึงบริษัทตั้งแต่เช้า ฉวยโอกาสตอนยังไม่มีใครมาทำงาน โทรหาเผยอี้ทันที
เสียงรอสายดังอยู่นาน จึงมีคนรับสาย “ฮัลโหล?”
ไป๋เสว่เอ๋อพูดอย่างตรงไปตรงมา “สะดวกคุยไหม ขอนัดเจอหน่อยสิ”
เมื่อได้ยินหล่อนพูดเช่นนี้ เผยอี้ชะงักไปทันที จากนั้นพูดขึ้น “มีเรื่องอะไร ทำไมคุยทางโทรศัพท์ไม่ได้? ”
ได้ยินน้ำเสียงไม่พอใจของเขา ไป๋เสว่เอ๋อขมวดคิ้วขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ในเมื่อรองประธานเผยไม่ว่าง งั้นไม่เป็นไรค่ะ รบกวนคุณแล้ว”
“เดี๋ยวก่อน ให้ฉันไปหาเธอที่ไหน?”
ไป๋เสว่เอ๋อพูดขึ้นด้วยเสียงนิ่งเรียบ “ดาดฟ้าบริษัท ฉันไม่อยากให้คนอื่นเห็นแล้วเข้าใจผิด”
เมื่อได้ยินหล่อนพูดเช่นนี้ เผยอี้หัวเราะขำออกมา จากนั้นสักพักหนึ่ง จึงจะตอบกลับ “โอเค อีก20นาทีเจอกัน”
ไป๋เสว่เอ๋อยืนตากลมเย็นอยู่บนดาดฟ้านานสิบนาที ในที่สุดก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเหล็กดังขึ้น
“เลขาไป๋ ทานข้าวแล้วยัง?” เผยอี้ถือกาแฟในแก้วกระดาษขึ้นมา ยักคิ้วถามขึ้น ท่าทางแบบนั้น ราวกับเป็นวัยรุ่นเกเรที่ยังไม่เคยแต่งงาน
ไป๋เสว่เอ๋อขมวดคิ้ว ถามขึ้น “ฉันมีเรื่องสำคัญต้องพูดกับคุณ”
“ว่ามา” เห็นไป๋เสว่เอ๋อไม่เล่นด้วย เผยอี้จึงไม่อยากสนใจอะไรมาก เขาเงยหน้าจิบกาแฟ บิดแก้วกระดาษไปมา ตัวของเขาพิงกับรั้วกันอย่างคนขี้เกียจ
“ฉันรู้ว่าคุณคงฟังจนเบื่อแล้ว แต่ฉันก็ยังมีเรื่องที่ต้องพูดกับคุณ แม้ว่าเรื่องที่คุณจะหย่ากับจินจิงจิงเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณ แต่คุณต้องเข้าใจว่าในช่วงเวลาน่าสิวน่าขวานนี้ ถ้าข่าวฉาวนี้ถูกแพร่ออกไป จะกระทบกับตระกูลเผยทั้งหมด ฉันคิดว่าคุณต้องให้ความสำคัญและคิดเรื่องนี้ให้รอบคอบ”
เผยอี้ได้ยินเช่นนั้น ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที พูดด้วยเสียงเย็นชา “พ่อให้เธอมาพูดโน้มน้าวฉันเหรอ? หรือพี่ชายของฉัน?”
ไป๋เสว่เอ๋อพูดด้วยสีหน้าจริงจังต่อ “ฉันไม่จำเป็นต้องพูดแทนใครทั้งนั้น เพียงแต่มีอะไรก็พูดออกมาอย่างนั้น ตอนนี้ฉันกับคุณก็เป็นคนของบริษัทเหมือนกัน ได้รับผลประโยชน์แบบเดียวกัน เพื่อบริษัทตระกูลเผย ฉันทุ่มเทพยายามให้มากมาย ดังนั้นฉันไม่หวังที่จะเห็นผลประโยนช์ของบริษัทถูกทำลาย”
เผยอี้ย้อนถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากจะอยู่กับจินจิงจิงเลยสักนาทีเดียว เธอคิดว่าฉันอยากจะทำลายผลประโยนช์บริษัทงั้นเหรอ?”
“แต่คนที่เลือกจะแต่งงานตอนแรกก็เป็นคุณ แม้ว่าหล่อนจะร้ายมากขนาดไหน คุณก็ต้องคิดพิจารณาบ้าง หล่อนเป็นคนดังของสังคม ต้องมีความกล้าที่จะแบกรับความกดดันจากคำวิจารณ์ของสังคมขนาดไหน?” ไป๋เสว่เอ๋อสูดหายใจ สายตามองไปหาเขาอย่างเคร่งขรึม “ไม่ว่าจะต้องอดทนทรมานขนาดไหน แต่คุณเป็นอดีตสามีของเขา อย่างน้อยก็ต้องคิดถึงอนาคตของหล่อนบ้าง”
เผยอี้กำหมัดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ชะงักไปสักพัก ไม่พูดอะไรออกมา
“สิ่งที่สำคัญที่สุดของผู้ชายคือแบกรับหน้าที่ ไม่ว่าหล่อนจะทำตัวไม่ดี ทำผิดมากมายแค่ไหน แต่อย่างน้อยหล่อนก็ได้ให้ความกล้าหาญที่ยิ่งใหญ่ไปกับคุณแล้ว ขณะเดียวกันตอนที่คุณอดทนต่อไปไม่ไหว ทำไมคุณไม่คิดถึงความกดดันที่หล่อนต้องแบกรับไว้บ้าง?”
เมื่อได้ยินไป๋เสว่เอ๋อพูดมามากมายขนาดนี้ เผยอี้ขมวดคิ้วเคร่งเครียดมากขึ้น เขาสูดหายใจเข้าลึก เหลือบมองหาหล่อน พูดขึ้นทีเล่นทีจริง “เมื่อก่อนจิงจิงทำกับคุณขนาดนั้น ทำไมคุณถึงยังพูดออกรับแทนหล่อนอีก?”
“คิดยังไงก็พูดอย่างงั้น ฉันแค่อธิบายเหตุผลให้คุณฟังได้เข้าใจมากขึ้น ยังมีเรื่องของบริษัทอีก คุณก็มีหน้าที่ที่รับผิดชอบ อย่าลืมล่ะ คุณไม่ได้เป็นแค่สามี แต่คุณยังเป็นลูกชาย” หล่อนพูดพลาง ยกมือขึ้นจัดคอเสื้อ “สิ่งที่ฉันควรพูด ฉันก็พูดหมดแล้ว จะทำยังไงต่อก็อยู่ที่คุณแล้ว ใกล้ถึงเวลางานแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะ”
เมื่อพูดจบ ไป๋เสว่เอ๋อรีบเดินออกไปทางประตู
เดินออกไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ทันใดนั้นเสียงผู้ชายที่อยู่ด้านหลังดังขึ้น “ไป๋เสว่เอ๋อ!”
ไป๋เสว่เอ๋อหยุดเดิน หันหลังกลับมามองเขา “มีอะไรเหรอ?”
สีหน้าของเผยอี้ดูสับสน ต่างกับเมื่อครู่ที่ยังดูเสเพลไม่สนใจอะไร ตอนนี้กลับจริงจังขึ้นมาทันที เขาขยับปากขึ้นเล็กน้อย สุดท้ายก็พูดขึ้น “ถ้าหากตอนนั้นไม่มีพี่ชายฉัน คุณยังจะคบกับผมไหม?”
สูดหายใจเข้าลุก ไป๋เสว่เอ๋อค่อยๆพูดขึ้น “บนโลกนี้ไม่มีคำว่าถ้าหาก”
เมื่อพูดจบ หล่อนเดินตรงไปที่ประตูต่อ
ถึงแม้ว่าจะมีคำถามว่าถ้าหาก… หล่อนก็จะไม่เลือกเผยอี้อีก